Essay

Οι Ισπανοί τον Φράνκο, εμείς τον …Φράγκο!

By November 21, 2019 November 23rd, 2019 No Comments

Του Δημήτρη Ρομποτή*

Είχε γράψει μια φορά ο Στάθης Καλύβας (ο καθηγητής, όχι ο δημοτικός οργανοπαίχτης) ότι η Ισπανία είναι η χώρα σαν την οποία θα θέλαμε η Ελλάς να είχε γίνει ή κάπως έτσι, αυτό είναι το νόημα δεν θυμάμαι την ακριβή διατύπωση. Συμφωνώ και επαυξάνω! Και εγώ θα το ήθελα, αλλά με την πορεία που πήρε η Ελλάς το μοναδικό κοινό που πλέον έχει με την Ισπανία είναι ο ήχος “θ”! Α, και τα λεωφορεία Βόλβο που αν και σουηδικά κατασκευάζονται εκεί (κάποτε τα φτιάχνανε στην Ελλάδα όπως και τα Μερσεντές στη Βιαμάξ, τώρα τα παίρνουμε έτοιμα, σαν τα δανικά). Η χώρα των Ιβήρων κατέχει ανέκαθεν ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου για πολλούς και διάφορους λόγους τους οποίους δεν προτίθεμαι να εξωτερικεύσω επί του παρόντος διότι πρέπει να αναφέρω ονόματα και ενδέχεται να προκύψουν προβλήματα εκατέρωθεν, καθότι ο έρως έχει βέλη ξεμυτισμένα, όπως τα κέρατα, και δεν αστειεύεται έτσι κι’αποφασίση να τα εκσφενδονίση! Κι’αν λόγω ισπανικής καταγωγής κρατάη αντί για τόξο το θρυλικό αρκαμπούθ (το τυφέκιον που η άκρη της κάνης του ήταν σε σχήμα χωνιού) τότε τα σκάγια θα πάρουν κόσμο και κοσμάκη, θα θρηνήσουμε πολλά θύματα, αφήστε που θα μας γράψουν οι εφημερίδες κι’αυτό αν είναι ντροπή και όνειδος! Το πνεύμα λοιπόν της άκρως επιτυχημένης διατύπωσης του Ευσταθίου σχετικά με την Ισπανία και την Ελλάδα θα το προχωρήσω λίγο πιο πέρα, για την ακρίβεια θα το ξεντώσω μέχρι παραμορφώσεως ως οφείλω να κάνω καθότι αθεράπευτος Ελλην, η …δημιουργικότητα τρέχει από τα μπατζάκια μου και δεν συμμαζεύεται! Θα ήθελα λοιπόν να δω δικτατορία στην Ελλάδα με τον Στρατηγό …Φράγκο όπως είχαν στην Ισπανία με τον Στρατηγό Φράνκο! Και δεν δίνω …φράγκο αν με πήτε φασίστα, ακροδεξιό, νοσταλγό του παρελθόντος κοκ. Δεν αντέχω άλλο πολιτικό πολιτισμό(sic), έχω αηδιάσει με τόσες διαδραστικές δράσεις(sic), ψοφάω για άλλο αφήγημα(sic) με γαλικιανή (ο Φράνκο καταγόταν από την ισπανική Γαλικία), βλάχικη προφορά, στρατιωτική μπότα, άρματα μάχης, άρματα πατρινού καρνάβαλου και τα συμπαρομαρτούντα! Α, και λίγον Αλμοντοβάρ(sic) πασπαλισμένο με …Παπακαυλιάτη, συν Σμαραγδή και Ελ Γκρέκο, Πηνελόπη Κρουθ και Πηνελόπη Δέλτα στα Μυστικά του …βάλτου κι’άλλο να χορτάση του παλιοπεινάλα! Να μην ξεχάσω, και μια δόση Ιγκλέσιας, όχι του Χούλιου αλλά των Ποδέμος (και ποτέ “ποντέμος”), γιατί φοριέται ασορτί με Τσίπρα και πέτσινο αμπέχωνο στην πορεία για το Πολυτεχνείο που από εκδήλωση μνήμης χάρη στην ελληνική …δημιουργικότητα έχει καταντήσει “προοδευτικός” καρνάβαλος, το ελληνικό Χάλοουιν με αριστερό πρόσημο.

Δικτατορία με τον Φράγκο λοιπόν, παρά δημοκρατία χωρίς …φράγκο ούτε Ευρώ, καθότι το πρώτο αντικαταστάθηκε από το δεύτερο και μην το είδατε! Στρατηγός δικτάτορας, με τη στολή του, τα παράσημα, το σπαθί και τα …ούλα του, παρά ξεδοντιασμένη δημοκρατία με πρωθυπουργούς-δικτάτορες και κοινοβούλια απλώς επικυρωτικά των προταθέντων “νομοθετημάτων”! Από το ιμιταθιόν χίλιες φορές καλύτερα το …γνήθιο! Οπως είπε και ο μεγάλος Ισπανός πολιτικός επιστήμονας και ελληνιστής (μ)Οσκαρ Γελαδάρες, “ναζί κανείς ή να μη ζη! Ως πότε παληκάρια θα ζούμε στα στεγνά, να τρώμε ψωμοτύρι κι’οι άλλοι τα ψαχνά; Καλύτερα μιας ώρας Πρόεδρο Ζωή (Κωνσταντοπούλου), παρά σαράντα χρόνια μαφία (οικογένεια, στα αραβικά) μητσοτακική”!

Είναι πολλά τα κοινά μας σημεία με τους Ισπανούς, κυρίως γλωσσικά, αν και άλλα καταλαβαίνουν οι μεν κι’άλλα οι δε. Αν πης “όλος παραδόξως” ή “πάτος αλατιέρας” σε έναν Ισπανό θα σε ρωτήση ποιά ισπανική διάλεκτο μιλάς. Εάν πάλι ένας Ισπανός σε τραπέζι ελληνικού εστιατορίου αφού έχει χύση κρασιά και νερά, σου πη “γαμούσα” εσύ θα τον πιστέψης και θα του απαντήσης “για αυτό τά’κανες μουνί καπέλο”! Βέβαια, ο άνθρωπος απλά σου ζήτησε μια πάνινη πετσέτα να τα καθαρίση, αλλά πού να καταλάβης εσύ ο άσχετος. Εναν φίλο μου κοντρακαδόρο (επιχειρηματίας στις οικοδομές) όλοι τον φωνάζουν Γερμανό γιατί έχει μια σπανιόλα γκόμενα που τη λένε …Μερσεντές! Μια φίλη μου Ελληνίδα που τη λένε Μαρίκα συνάντησε τρομερά προβλήματα κατά την παραμονή της στην Ισπανία, αφού κάθε φορά που συστηνόταν νόμιζαν ότι τους βρίζει, καθότι “μαρίκα” στα ισπανικά είναι ο πούστης! Εάν πάλι πης “χέσε μέσα” υπάρχει πρόβλημα διότι Χέσε είναι το όνομα ενός πρώην παίκτη της Ρεάλ και μέσα είναι το τραπέζι, οπότε ένας Ισπανός θα καταλάβη ότι φωνάζεις κάποιον σερβιτόρο, τον Χέσε, να σου βρη τραπέζι-μέσα. Εάν πάλι είσαι Ελλην και βρίσκεσαι σε κάποιο ισπανικό εστιατόριο και φωνάξη ο “μετρ” τον σερβιτόρο Χέσε να σου βρη τραπέζι, εσύ θα παρεξηγηθής που θα σου πη “χέσε μέσα” καθότι ως Ελληνες έχουμε προοδεύσει και διαθέτουμε πλέον εσωτερικούς καμπινέδες, δεν χέζουμε έξω όπως ήμασταν μαθημένοι! Αν σου πη μόνο “μέσα;”, τραπέζι δηλαδή, εσύ θα καταλάβης ότι σε ρωτάει αν θέλης να καθίσης μέσα κι’άντε να βρης άκρη σε περίπτωση που είναι καλοκαίρι και γουστάρεις έξω και με θέα!

Ενα τραγούδι μπολέρο, απαράμιλλης ευαισθησίας που έχω γράψει εδώ και χρόνια, δεν τολμώ να το κυκλοφορήσω σε ελληνικό δίσκο γιατί ο τίτλος του είναι …“Κουράδα”! Στα ισπανικά θα πη “θεραπευμένη” και μιλάει για μια γυναίκα η οποία πέρασε έναν ζημιάρη έρωτα ο οποίος τη συνέτριψε, την κατέστρεψε κυριολεκτικά αλλά με χίλια ζόρια κατάφερε να τον ξεπεράση, να ξαναβρή τον εαυτό της και δηλώνει έτοιμη να ξανανοίξη τα πανιά της για άλλη γη κι’άλλα μέρη. Μεταφορικά θα μπορούσε να είναι η ίδια η Ελλάδα, η οποία επίσης τελειώνει σε -άδα (όπως και η γελάδα) και πέρασε από τα τάρταρα μέχρι να ξαναγυρίση στο …ταρτάρ έστω και με το δελτίο. Το τραγούδι αυτό το έγραψα έχοντας κατά νου την Αλκηστι Πρωτοψάλτη ή τη Δήμητρα Γαλάνη διότι απαιτεί αυξημένες ερμηνευτικές ικανότητες, πώς όμως μπορείς να τους ζητήσης να τραγουδήσουν ισπανικά και μάλιστα την …”Κουράδα”;

Κάποτε σε μια δεξίωση γνώρισα έναν Ισπανό φροντιστή από το Μουσείο του Πράδο. Ευγενέστατος και πολύ καλός άνθρωπος, μόλις τον ρώτησα τί επαγγέλεται μου απάντησε …κουραδόρ! Εννοείται ότι του συνέστησα αν πάη στην Ελλάδα να μην πη ότι είναι κουραδόρ καθότι εκεί δεν έχουν και πολλή εκτίμηση στους φροντιστές και γενικά τους αρχαιολόγους επειδή σταματάνε όλα τα δημόσια έργα και πολλές οικοδομές με πρόσχημα τα αρχαία… Μια γκόμενα Ισπανίδα μου έλεγε ότι της αρέσουν πολύ οι “αρέτες” και εγώ την είχα για σούπερ ενάρετη. Μέχρι που κατάλαβα ότι μιλούσε για …σκουλαρίκια!

Στην περίπτωση του Φράγκου όμως δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα! Με το που πεις “Φράγκο” αμέσως θα καταλάβουν …Φράνκο κι’αν είναι δεξιοί έχει καλώς, ειδάλλως θα σε φτύσουν, όπως με έφτυσε μια Ισπανίδα γκόμενα την πρώτη φορά που βγήκαμε σε ένα ιταλικό εστιατόριο και της πρότεινα να φάη “πένες” (πούτσες, ισπανιστί)! Μα πώς, της λέω, είναι εξαιρετικές, εγώ τις τρώω τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα! Να μην σας τα πολυλογώ, αυτή κατάλαβε ότι τελικά δεν είμαι χυδαίος αλλά …πούστης!

(Εάν δεν επιθυμήτε να λαμβάνετε το …πόνημά μου, παρακαλώ ενημερώστε με και θα σας αφαιρέσω από τη λίστα.)

*Ο Δημήτρης Ρομποτής ήταν δημοσιογράφος, έγινε εκδότης και τώρα δηλώνει πολιτικός μηχανικός/οδοντίατρος με ειδίκευση στις …γέφυρες και έδρα τη Νέα Υόρκη.

Contact

NEOhellenika

Demetrios Rhompotis, Publishing Committee Chairman of NEO Magazine